วัดโบสถ์ หลวงปู่เทียน

รายละเอียด

วัดโบสถ์ เดิมชื่อ วัดสร้อยนางหงษ์ ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 5 บ้านกลาง ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2164 โดยชาวมอญที่อพยพมามาจากเมืองหงสาวดี และเอาชื่อหมู่บ้านที่ตนอพยพมาอาศัยอยู่ ตั้งเป็นชื่อวัดและได้สร้างเสาหงส์ขึ้นไว้เป็นสัญลักษณ์แห่งเมืองหงสาวดี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2167 มีโบราณสถาน และโบราณวัตถุ คือสิ่งสำคัญอยู่คู่วัดโบสถ์ วิหารพระรามัญทรงเครื่อง พระแสงอาญาสิทธิ์ ของเก่าแก่จากรามัญ ช้างสี่เศียรใช้ติดตั้งประดับหัวเสา อายุเก่าแก่ถึง 150 ปี สร้างด้วยทองคำสัมฤทธิ์อยู่ในโบสถ์เก่าของวัดและรูปปั้นสุนัขย่าเหลหล่อด้วยตะกั่วที่อดีตเจ้าอาวาสได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในครั้งที่เสด็จประพาสเมืองสามโคก ต่อมาเปลี่ยนเป็นเมืองปทุมธานี https://tourwatthai.com/watthai/wat-bot/ ประวัติ หลวงปู่เทียน ปุปฺผธมฺโม เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2419 (ตรงกับแรม 1 ค่ำ เดือน 12 ปีชวด) ต้นรัชกาลที่ 5 เกิดที่บ้านปากคลอง ตำบลกระแชงมอญ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี เป็นบุตรของ นายน้อย - นางเล็ก ดุลยกนิษฐ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 8 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 3 เมื่ออายุ 11 ปีได้เริ่มศึกษาอักขระสมัยเบื้องต้นกับพระอธิการ วัดชัยสิทธาวาท (พัฒนสายบำรุง) อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ศึกษาได้ไม่นานก็ย้ายมาอยู่วัดโบสถ์ จังหวัดปทุมธานี กับพระอาจารย์นวน เรียนหนังสือไทย และภาษามอญ จนอ่านออกเขียนได้ และมีความรู้แตกฉานในด้านการคิดเลขเป็นอย่างดี ครั้นพออายุได้ 14 ปี ได้เข้ามาศึกษาในกรุงเทพมหานคร เข้าเรียนที่โรงเรียนวัดมหาพฤฒาราม จนสอบไล่ได้จบหลักสูตร แล้วจึงเข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กได้ 1 ปี จากนั้นลาออก ไปรับราชการเป็นเสมียนอยู่กับอธิบดีศาลอุทธรณ์ 1 ปี จนอายุ 21 ปี ท่านจึงลาออกจากราชการ และเดินทางกลับบ้านที่จังหวัดปทุมธานี ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2439 (ตรงกับขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4) โดยมีท่านเจ้าคุณพระรามัญมหาเถระ เจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี ในขณะนั้นเป็นพระอุปัชฌาย์ ให้ได้รับฉายาว่า "ปุบฺผธมฺโม" เมื่อทำการอุปสมบทแล้ว ได้ไปอยู่กับพระอุปัชฌาย์ที่วัดโบสถ์ จังหวัดปทุมธานี ท่านได้ศึกษาเล่าเรียนภาษาบาลี และภาษามอญ ซึ่งท่านมีพื้นฐานอยู่บ้างแล้ว เรียนควบคู่กันไป หลวงปู่เทียนท่านได้ศึกษาอยู่กับพระอุปัชฌาย์ตลอดมา หลวงปู่เทียนอยู่ที่วัดโบสถ์นี้มาจนได้ 6 พรรษา พระอุปชาฌาย์ของท่านคือท่านเจ้าพระรามัญมหาเถระก็ป่วยหนักด้วยโรคชรา และได้มรณะภาพลงด้วยโรคชรา รวมอายุท่านได้ถึง 92 ปี และในปีนั้นเอง หลวงปู่เทียนก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระอธิการวัดโบสถ์ปทุมธานีทันที เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2445 (ในราวตอนปลายๆ สมัยรัชกาลที่ 5) ในครั้งสงครามอินโดจีนท่านได้สร้างเครื่องรางของขลังแจกจ่ายแก่ชาวบ้าน ทั้ง เสื้อยันต์ ประเจียด ตะกรุด จนมีอภินิหารเลื่องลือ มีผู้นับถือมาก และได้สร้างพระเครื่องเนื้อผงไว้หลายพิมพ์ด้วยกัน ใน พ.ศ. 2509 ท่านยังได้มีโอกาสเข้าเฝ้าถวายพระสมเด็จเนื้อผงแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ปัจจุบันพระเครื่องของหลวงปู่เทียนเป็นที่นิยมในหมู่นักสะสมพระเครื่อง จนมาถึงวันจันทร์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 เวลา 02.00 น. หลวงปู่เทียนก็ได้มรณภาพลงด้วยอาการอันสงบ รวมอายุท่านได้ถึง 89 ปี 8 เดือน 14 วัน และท่านได้อยู่ในสมณะเพศถึง 70 พรรษา มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2512 ณ วัดโบสถ์ ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี